Sanırım insan büyüdükçe sadece kendi bile okuyacak olsa bi yerlerde küçük bi iz bırakmak istiyor . Yani ''ben de yaşadım bak gerçekten inanmıyosan aç oku'' demek mi gerekçe ya da yok olup gitme kaygısı mı bilmiyorum adını koyamadım henüz ama yine geldim işte . Modern zamanın günlüğü de böyle olurdu değil mi ? Gezdiğim , gördüğüm , göremediğim , sevdiğim , okuduğum , izlediğim, bildiğim her şeyi buraya bırakayım artık .
Çünkü bi ipekkız da yaşıyo bu dünyada sahiden inanmıyosanız açın okuyun ? :))
